To … πρώτο μου σπάσιμο με το XR600. (Έχω σπάσει και άλλα με παλιότερα και νεώτερα μηχανάκια)
Έχω πάρει άδεια απο το Ναυτικό για ΣΚ (πρέπει να ήταν τέλος ’98 ) και φυσικά Κυριακή μεσημέρι (αργάμιση – να κοιμηθούμε και λιγάκι) κανονίζω με αυτό το «κάθαρμα» τον Ηλία βόλτα. Αυτός με το νέο του παιχνίδι ΥΖ250.
Έχουμε πάει για μονοπατάδες στην Πάρνηθα και τελικά κάποια στιγμή καταλήγουμε στα πετροδρόμια της Πεντέλης.
Ηλ: Πάρε να κάνεις βόλτα – μου λεει.
Σπ: Πω-πω δύναμη το σκατόγκαζο!
Ανοίγεις απότομα με πέμπτη και ταξιδεύεις με τον τροχό μισό μέτρο πάνω απο το έδαφος!
Αλλά αναρτήσεις – π0υτς3ς μπλε- καμία σχέση με χρήση enduro.
Μου ‘φυγαν τα χέρια για κάνα μισάωρο – δώστου και το ζόριζα στο χαλίκι – αλλά αυτό που να κρατήσει....
Κάποια στιγμή – είμαστε στον παλιο περιφερειακό με τους πυλώνες – ξαναπαίρνω το XR.
ΑΑΑΑΑαααχ! Απόλαυση – μαλακωσιά και μετά το YZ μου φαίνεται οτι το XR είναι μαγικό χαλί που καταπίνει τα πάντα!
Παίρνω και «ένα κλικ» παραπάνω θάρρος στο κατηφορικό με τα κοτρόνια – ΠΑΡΤΑΑΑΑ!
Ποιος με πιάνει τώρα.... (πανί Ηλία την πάτησες!) – τον αφήνω πίσω και ανοίγω και άλλο!
Κάποια στιγμή μετά απο μια δεξιά παρατεταμένη βλέπω ένα βραχάκι πάνω στην τροχιά μου, στο δρόμο (10-15 πόντους ύψος) θα το περάσω απο πάνω - σκέφτομαι !
Έπαιζα στην αριστερή πλευρά του δρόμου κάνα – δυο μέτρα απο την πλαγιά.
ΕΛΑ ΟΜΩΣ που την ώρα που χτυπάω το βραχάκι, αυτό αποφάσισε να μετακινηθεί δεξιά, στέλνοντας το μπροστινό και όλη την μοτοσικλέτα αριστερά:
Η σκηνή εξελίσσεται (στο μυαλό μου) σε αργή κίνηση:
Είμαι ήδη στον αέρα με ένα μεγαλοπρεπές άλμα στο... κενό. Ο βράχος μου έδωσε και 40-50 πόντους απο το επίπεδο του δρόμου το οποίο το έχω αφήσει για πολύ....
Η κατάσταση έχει ως εξής:
1. Είμαι στον αέρα
2. Επιστροφή πίσω δεν παίζει!
3. Αισθάνομαι σαν τα cartoon που περπατούν στον αέρα και ξαφνικά ανακαλύπτουν το ... κενό.
4. Η μηχανή έχει πάρει φόρα και κατεβαίνει
5. Το κενό είναι 5-6 μέτρα
6. Με πάει για ένα «βαρβάτο» βράχο – θα σκάσω σαν καρπούζι
7. Δεξιά υπάρχει θάμνος – κρίνεται καλύτερο σημείο προσγείωσης
8. Απόφαση για εγκατάλειψη του σκάφους
9. Το γαμ....νο το εκτινασσόμενο κάθισμα δεν δουλεύει!
10. Πηδάω δεξιά λίγο πριν το XR σκάσει στο βράχο
11. Τελικά δεν πετυχαίνω το θάμνο και κάνω μερικές κολοτούμπες συνεχίζοντας στην πλαγιά
12. Είμαι στο έδαφος!
ΟΚ. Πονάω παντού!
Πρόχειρος έλεγχος:
1.Το XR έχει σφηνώσει ανάμεσα στο βράχο και ... το θάμνο
2. Έχω σπάσει το γείσο απο το ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΚΡΑΝΟΣ!!!
3. Δεν ζαλίζομαι
4. Νιώθω τον αριστερό μου καρπό λίγο ζεστό αλλά δεν πονάει – άσχημα νέα έχει σπάσει σίγουρα.
5. Άκουω τον Ηλία να περνά «τάπα γκάζι» αλλά είμαι πολύ κάτω απο το δρόμο και ούτε τον είδα ούτε με είδε!
6. Σκατά – σκέφτομαι ήδη τι δικαιολογία θα πω αύριο που πρέπει να «μπω μέσα»
7. Πως θα βγάλω το XR απο εδώ; Κάτω δεν πάει – πάνω τα ίδια
Ανεβαίνω στο δρόμο ελπίζοντας να σκεφτεί ο Ηλίας, μόλις έβγαινε στην άσφαλτο σε Κανά χιλιόμετρο να γυρίσει πίσω.
Γυρνάει.
Ηλ.: Μα... που είσαι
Σπ: Φουντάρισα
Ηλ.: Που;;;;
Σπ: Απο κάτω!
Ηλ: Είσαι καλά;
Σπ: Έχω σπάσει τον αριστερό καρπό!
Ηλ.: Ασε τις μαλακίες αφού δε φαίνεται τίποτα (!!!!!)
Σπ.: Ελα να βοηθήσεις να βγάλουμε το XR απο κάτω, όσο είναι ακόμα ζεστό το χέρι μου, γιατί μετά θα πονάω.
Ηλ: (Έχει δει που είναι το XR) Άστο XR και πάμε στο KAT
Σπ.: Δε το αφήνω, πρέπει να το βγάλουμε
Ηλ: Σιγά μη το ανεβάσουμε απο κει
Σπ: Θα το κρατάς εσύ με ταχύτητα και φρένα και εγώ θα γυρνάω τον μπροστινό με το δεξί χέρι
Ηλ: !!!!!!
Μην τα πολυλογούμε.... στην ανάγκη όλα γίνονται και σε 15 λεπτά το XR ανέβηκε βάζοντας πέτρες στη διαδρομή και τραβώντας και σπρώχνοντας. Σε καταστάσεις απελπισίας πολλά μπορούν να γίνουν.....
Πήρε και μπροστά και με «καρφωτές» το πήγα στο σπίτι του Ηλία που ήταν πιο κοντά.
Το χέρι είχε ήδη πρηστεί και ο Ηλίας με πήγε στο ΚΑΤ. Το βάλανε στο γύψο.
Το βράδυ πήγα και στο Ν.Ν.Α. και μου βγάλανε το γύψο, μου ξανακάνανε ακτινογραφίες (μπας και έλεγα μούσια) και το βάλανε σε πλαστικό νάρθηκα.
Με κρατήσανε μέσα για παρακολούθηση 1 εβδομάδα και με "ξεσκίσανε" (στην κυριολεξία) στις εξετάσεις)
Πήρα 30 μέρες αναρρωτική. – τους είπα ότι έπεσα κάνοντας ποδήλατο!
Τι μου έμεινε;
Α. Μακάρι κάθε σπάσιμο – ασθένεια κλπ να μπορούσα να πήγαινα στο ΝΝΑ να με κοιτάγανε αυτοί – έχει και καλές νοσοκόμες!
Β. Απόκτησα "μανία" με τις πλαγίες - απο τότε κάτι με τραβάει προς τα εκεί
Υ.Γ. Ο καρπός έσπασε απο το ρολόι μου που έκανε κόντρα με το χέρι μου (το ρολόι δεν έσπασε!).


